نزدیک‌ترین‌ها

نزدیک‌ترین‌هایی که دورترین شدند؛ فاصله و دلتنگی:

روان‌شناسی تکامل می‌گوید مغز دوری از نزدیکان را شبیه درد پردازش می‌کند: همان شبکه‌ای که در سوگ فعال می‌شود، هنگام طرد یا فاصله هم روشن می‌شود. به همین دلیل «دورترین شدن» فقط استعاره نیست؛ یک واکنش عصبی واقعی است. جالب اینکه حافظه مشترک می‌تواند مثل پلی نامرئی باقی بماند.

راهکار:

گاهی دور شدن یعنی مسیر عوض شده، نه ارزش آدم‌ها. نزدیکی می‌تواند به یک خاطره مشترک، احترام متقابل و یک سلام کوتاه در سال تبدیل شود؛ چیزی که نه درد را انکار می‌کند، نه گذشته را به زور برمی‌گرداند.