دلتنگی عمیق بدون بازگشت به رابطه قبلی:
پدیده «دلتنگ بودن اما نزدیک نشدن» در علوم اعصاب به دلبستگی ناایمن اجتنابی نزدیک است: مغز در غیاب فرد، همان مدارهای دوپامینی پاداش را فعال میکند که حضور او فعال میکرد، اما آمیگدال همزمان طردشدن را بهعنوان تهدید جسمی ثبت میکند. نتیجه این است که بدن خواهان بازگشت است و بقای روانی خواهان فاصله. به همین دلیل، خاطره میتواند واقعاً درد فیزیکی ایجاد کند.
راهکار:
دلتنگی گاهی نه برای آدمِ قبلی، بلکه برای نسخهای از خودتان است که کنار او بودید؛ فاصلهای که حفظ میکنید، مرز عشقِ قدیمی و بقای روانیِ جدید است.