چرا از هیچ سمتی به احمق نزدیک نشویم؟:
در روانشناسی، اثر دانینگ-کروگر نشان میدهد افراد احمق نهتنها مهارت پایینی دارند، بلکه توانایی تشخیص نادانی خود را هم ندارند؛ به همین دلیل رفتارشان غیرقابل پیشبینی و خطرناک است. از نظر تکاملی، مغز انسان برای تشخیص تهدید، الگوهای قابل پیشبینی را رصد میکند؛ احمق چون الگو ندارد، تهدیدی مبهم محسوب میشود. در قرون وسطی «احمق» در دادگاهها تنها کسی بود که میتوانست حقیقت را بدون مجازات بگوید.
راهکار:
این ضربالمثل در واقع یک مدل ارزیابی ریسک است: گاو از جلو خطر دارد، خر از عقب، اما احمق چون جهت و الگوی مشخصی ندارد از هر زاویه میتواند آسیب بزند؛ مثل یک متغیر تصادفی در سیستم که ریسک آن از تهدیدهای شناختهشده بیشتر است.