فاصله دلها از فاصله کشورها بیشتر است:
تحقیقات روانشناسی نشون میده که «ناهماهنگی شناختی» وقتی فاصله فیزیکی کمه ولی فاصله عاطفی زیاده، استرس مضاعف ایجاد میکنه. جالبه که مغز ما مناطق مشابهی رو برای پردازش «فاصله جغرافیایی» و «صمیمیت عاطفی» فعال میکنه. این یعنی ذهنمون این دو رو با هم مقایسه میکنه. به نظرتون چرا گاهی نزدیکترین آدمها از هم دورترین شدن؟
راهکار:
این جمله رو میشه اینطور بازنویسی کرد: «گاهی نزدیکترین آدمها از یک غریبه هم دورترند.» شاید یادآوری کنه که فاصلهی واقعی همیشه فیزیکی نیست.