زجر یعنی بدونی و نتونی بیخیالش بشی:
مغز انسان در برابر ناشناختهها مقاومت میکند و رها کردن یک خاطره یا وابستگی را بهمثابه از دست دادن بخشی از هویت خود میبیند. این پدیده «ناهماهنگی شناختی» نام دارد: ذهن ما ترجیح میدهد در عذاب آشنا بماند تا با خلأ ناآشنا روبهرو شود. آیا تا به حال حس کردهای که نگهداشتن این زجر، یه جورایی امنتر از رها کردنه؟
راهکار:
گاهی زجر یعنی هنوز برات مهمه، نه اینکه ضعیفی. پذیرش این حس میتونه اولین قدم برای رهایی باشه.