دلتنگی بیپایان: شعر بیتو به سر نمیشود:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که عشق رمانتیک همان مدارهای پاداش مغز را فعال میکند که اعتیاد به کوکائین یا نیکوتین. دوری از معشوق باعث ترشح هورمون استرس کورتیزول و علائم فیزیکی ترک میشود. این یعنی «داغِ تو دارد این دلم» فقط یک استعاره نیست، یک واقعیت شیمیایی است. آیا میتوان این وابستگی را بازنویسی کرد؟
راهکار:
این حس عمیق وابستگی را میتوان با روانشناسی دلبستگی (Attachment Theory) تحلیل کرد: افرادی که دلبستگی ناایمن دارند، بیشتر چنین احساساتی را تجربه میکنند. پیشنهاد میکنم با مطالعهٔ کتاب «دلبستگی و از دست دادن» جان بالبی، ریشهٔ این حس را بهتر بشناسید.