عشق نافرجام: وقتی دو نفر عاشق هم باشند ولی نشه با هم باشند:
وقتی عشق نافرجام میشود، مغز همان سیستم پاداشی را فعال میکند که در اعتیاد به مواد مخدر دخیل است. افزایش دوپامین برای معشوق دستنیافتنی، ولع را تشدید میکند. این پدیده «اثر رومئو و ژولیت» یا واپسزنی روانی نام دارد؛ هرچه مانع بیشتر، شعلهی میل فروزانتر. جامعهی تاو، بنظرتون مرز بین عشق واقعی و اعتیاد کجاست؟
راهکار:
این نرسیدن اجباری، برخلاف غریزه، میتواند عشق را از مصرفشدنی روزمره به سوختی مادامالعمر برای روح تبدیل کند. همانطور که ویلیام شکسپیر نشان داد، عشقهای ناکام در ادبیات، جاودانهترینها هستند. شاید این فاصلهی تحمیلی، داستانی خلق کند که در کنار هم بودن ساده هرگز نمیتوانست بیافریند.