نتیجه توقع از آدمها: فقط ناراحتی:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد ۷۰٪ ناراحتیهای روزمره ناشی از شکاف بین انتظارات و واقعیت است. این 'فاصله انتظار-واقعیت' نام دارد؛ مغز برای پیشبینی پاداش، انتظارات غیرواقعی میسازد و با عدم تطابق، دوپامین کاهش مییابد. نتیجه؟ ناامیدی. آیا میتوان بدون انتظار زندگی کرد؟
راهکار:
یک نکته روانشناسی: وقتی توقع داریم، ذهن ما یک سناریوی ایدهآل میسازد. با تبدیل توقع به 'امید' یا 'ترجیح'، میتوان از ناراحتی ناشی از عدم تحقق آن جلوگیری کرد. مثلاً به جای 'باید این کار را بکند' بگوییم 'دوست دارم اگر این کار را بکند'.