خوبی کردیم بدی دیدیم: چرا نتیجه اعمالمان همیشه بد است؟:
بر اساس پژوهشهای روانشناسی، مغز ما بهطور طبیعی رویدادهای منفی را با قدرتی حداقل پنج برابر مثبتها ثبت میکند. این سوگیری منفی، ریشه در تکامل دارد: نیاکان ما برای بقا باید تهدیدها را جدیتر میگرفتند. اما ترفند ماجرا اینجاست: در تعاملات اجتماعی، خوبیهای خاموش بسیارند، اما مغز آنها را فیلتر میکند. از دید علم اعصاب، «دیدن بدی» الزاماً به معنای نبود خوبی نیست، بلکه یعنی سیستم هشدار مغز بیشفعال است. حالا سؤال: آیا «بدی دیدن» واقعیت بیرونی است، یا تلهای ذهنی که خودمان ساختهایم؟
راهکار:
این یک سوگیری شناختی به نام «فیلتر ذهنی» است که فقط بدیها را میبینی. واقعیت این است که خوبیهای بیشماری هم دریافت میکنی، اما مغزت آنها را نادیده میگیرد. آزمایش: یک هفته تمام خوبیهایی که از دیگران میبینی را یادداشت کن؛ نتیجه شگفتزدهات میکند.