وقتی کشتی زندگیت به گل مینشینه، میفهمی کی واقعاً همراهته:
پدیده «دوستان هوای خوب» ریشه در نظریه انتخاب طبیعی داره: مغز ما طوری برنامهریزی شده که در شرایط بحرانی، منابع رو به خویشاوندان و متحدان واقعی اختصاص بده. خیانت در این لحظهها صرفاً یک نقص اخلاقی نیست، بلکه یک مکانیزم تکاملی برای غربالگری همراهان است. نتیجهاش؟ بقای کسانی که در طوفان کنار تو میمانند. تا حالا شده بعد از یه شکست، لیست دوستات رو از اول بنویسی؟
راهکار:
این تلخی رو مثل یک نقشه گنج ببین: حالا دقیقاً میدونی کی رو از کشتی بیرون بندازی و کی رو برای طوفانهای بعدی نگه داری. هر سنگی که برداشته بشه، مسیر رو شفافتر میکنه.