نتیجه کار خودم

سرم به همان سنگی خورد که به سینه می‌زدم:

در روانشناسی، «پیشگویی خودشکوفا» می‌گوید باور و رفتار ما ناخودآگاه مسیری می‌سازد که همان نتیجه را تکرار می‌کند؛ مثل سنگی که هر روز به سینه می‌زنیم و بعد همان سنگ به سرمون می‌خوره. در بودیسم هم کارما مجازات بیرونی نیست، تکرار الگو تا لحظه آگاهی‌ست. سنگ را ببینیم یا مسیر را؟

راهکار:

این جمله را می‌توان اعتراف به یک الگوی تکرارشونده دید: سنگ، نماد همان چیزی است که هر بار با آن می‌جنگیم یا به آن تکیه می‌کنیم. سرانجام همان نقطه‌ضعف به سراغمان می‌آید، نه به‌عنوان مجازات، بلکه به‌عنوان آینه‌ای برای دیدن نقش خودمان در ماجرا.