وقتی می‌فهمی کارما وجود نداره، فقط خودتی:
آیا می‌دانستید که مفهوم کارما در اصل هندو و بودایی به معنای «عمل» است و نه پاداش یا جزا؟ در متون اولیه، کارما صرفاً قانون علت و معلول است—هر عملی عواقبی دارد، اما نه لزوماً در این زندگی یا به شکلی که انتظار داریم. جالب اینجاست که تحقیقات روانشناسی نشان داده انسان‌ها تمایل دارند رویدادهای تصادفی را به «عدالت کیهانی» نسبت دهند (خطای «جهان عادل»). این جمله شما دقیقاً به همین خطا ضربه می‌زند: شاید کارما وجود دارد، اما نه به شکلی که ما می‌خواهیم—گاهی نتیجه یک کار خوب، فقط همان کار خوب است، نه یک جایزه غول‌آسا.
راهکار:
این جمله به یک پارادوکس اشاره دارد: اگر کارما وجود ندارد، پس چرا ما همچنان به انجام کارهای خوب ادامه می‌دهیم؟ شاید پاسخ در این باشد که کارما نه یک قانون کیهانی، بلکه یک قرارداد اجتماعی است: ما خوبی می‌کنیم تا جامعه‌ای بسازیم که در آن خوبی دیده شود. اگر حس می‌کنید کارما جواب نداده، شاید وقتش رسیده که تعریف خودتان از «نتیجه» را عوض کنید—نتیجه همیشه مادی نیست، گاهی آرامش وجدان است.