نظریه آلفرد آدلر

هدف زندگی از نظر آلفرد آدلر: مفهوم علاقهٔ اجتماعی:

آدلر «علاقهٔ اجتماعی» را ریشه در تاریخ تکامل می‌دانست: انسان ضعیف بدوی فقط در گروه زنده می‌ماند، پس همدلی و همکاری یک مزیت زیستی است، نه انتخاب اخلاقی. جالب اینجاست که امروز علم اعصاب نشان می‌دهد هر بار کسی را بی‌چشمداشت یاری می‌کنیم، مدار پاداش مغز دقیقاً مثل دریافت پاداش فعال می‌شود. آیا ممکن است کمال واقعی همان چیزی باشد که برای بقای جمع ساخته شده، نه برای خودنمایی فرد؟

راهکار:

در روانشناسی فردی آدلر، «علاقهٔ اجتماعی» (Gemeinschaftsgefühl) نه فقط یک فضیلت اخلاقی، که سنگ بنای سلامت روان است. او معتقد بود کمال‌گرایی اگر بدون این علاقه باشد، به جاه‌طلبی روان‌رنجور و انزوای خودمحور ختم می‌شود. پس دفعهٔ بعد که به «بهتر شدن» فکر می‌کنی، ببین چند درصدش برای دیگران هم هست.