نذار رویا بمونه؛ انگیزه ادامه دادن از زبان بیتیاس:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز بین تجسم زنده و تجربه واقعی همیشه فرق نمیگذارد؛ هر بار رویا را فقط در ذهن مرور کنی، همان مدارهای موفقیت فعال میشوند، اما اگر اقدامی نکنی، دوپامین وعده به فرسودگی تبدیل میشود. بهعلاوه، اثر زیگارنیک میگوید: کارهای ناتمام در حافظه فعال میمانند و مدام انرژی ذهنی میگیرند. پس رویای رها شده نمیمیرد؛ آواره میشود. کدام قدم کوچک، امروز، آن را از آوارگی نجات میدهد؟
راهکار:
این جمله را میشود به یک چالش شخصی تبدیل کرد: هر کس سه رویای کوچک را فهرست کند و کنار هر کدام اولین قدم قابل اندازهگیری را بنویسد. همین تبدیل، رویا را از حالت خیال به برنامه تبدیل میکند.