چرا نسل ما به این نتیجه میرسد که عشق وجود ندارد؟:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده در عشق پرشور، سطح سروتونین مغز تا ۴۰٪ پایین میاد و الگوی پردازش شبیه اختلال وسواس فکری-عملیه؛ یعنی اون «عشق» که منتظرش بودی، محصول یک مدار بیوشیمیاییه نه یک جوهره. همون مدار بعد از سه سال مستهلک میشه و جاش اوکسیتوسینِ دلبستگی مینشینه. پس اگه توی نسل ما عشق کمه، شاید نه به خاطر نبودش، بلکه به خاطر اینه که انتظار داریم یه واکنش شیمیاییِ چندسالته تا ابد ثابت بمونه.
راهکار:
این نگاه بیشتر از واقعیت، از یه تجربه تلخ میاد. عشق اگه فقط همون حس فیلمی و بیدردسر باشه، واقعاً وجود نداره؛ ولی اگه به معنی درک شدن، کنار هم موندن تو سختی و انتخابِ دوبارهی هر روز باشه، هنوز قابل تجربهست. میتونی به جای اثبات نبودن عشق، تعریفت رو از عشق عوض کنی.