نسخه لوس و گوگولی یا نسخه اصلی حال ندارم؟:
پدیدهی جالبیست: مغز ما بهطور ناخودآگاه بر اساس حضور دیگران، مدارهای عصبی متفاوتی فعال میکند. به این میگویند «تنظیم هیجانی بینفردی». نسخهی لوس و گوگولی محصول فعالسازی سیستم پاداش مغز در حضور دلبستگی ایمن است، و نسخهی «حال ندارم» نتیجهی کاهش موقت دوپامین در فقدان آن محرک عاطفی. آیا رابطهها واقعاً ما را به دو نیمهی متفاوت تقسیم میکنند؟
راهکار:
این بازیگوشی در واقع اشارهای هوشمندانه به «خودهای موقعیتی» در روانشناسی است. همهی ما نسخهای برای اجتماع و نسخهای برای صمیمیت داریم. نکته اینجاست که نسخهی «حال ندارم» را فقط با کسی نشان میدهیم که از قضاوتش نترسیم. عشق شاید یعنی دیدن هر دو نسخه و همچنان انتخاب کردن ادامهی ماجرا.