نسخه قبلی من

وقتی آدم‌ها نسخه قبلی ما را می‌خواهند که دیگر نیست:

در روان‌شناسی به این «خودِ رابطه‌ای» می‌گویند: نسخه‌های متفاوت تو در هر رابطه ساخته و اجرا می‌شوند؛ وقتی رابطه‌ای تمام می‌شود، آن نسخه هم برای همیشه حذف می‌شود. حتی حافظه‌ات هم قابل اعتماد نیست، چون هر بار خاطره را با مغز امروزی بازسازی می‌کنی. پس «ورژن قبلی» نه فقط از ذهن دیگران، بلکه از ذهن خودت هم رفته است. آیا اصلاً وجود عینی داشت؟

راهکار:

بازتعریف تازه: اگر آن نسخه تکرار نمی‌شود، یعنی الان نسخه‌ای داری که قبلاً وجود نداشته؛ این نشانه رشد است نه فقدان. هر ورژن تمام‌شده فقط یک آپدیت اجباری بوده تا تو را به آدمی تبدیل کند که هنوز هیچ‌کس ندیده.