پیرمرد، نصیحت و جهنمِ تجربه جوانی:
«نفرین دانش» توضیح میدهد چرا نصیحت بزرگترها اغلب بیاثر است: ذهن پس از دانستن، سختیِ ندانستن را بازسازی نمیکند. حافظه هم خاطره جوانی را صاف میکند، پس پیرمرد نه دروغ میگوید نه کامل یادش هست؛ فقط نسخه ویرایششدهای از جهنم خودش را تعریف میکند. کدام نصیحت را فقط بعد از تجربه فهمیدی؟
راهکار:
این جمله بیشتر از نصیحتستیزی، از تفاوت «جهنم شخصی» میگوید: هر نسل جهنم خودش را با ابزار زمانه میسازد. به جای مقایسه دردها، میشود پرسید کدام تجربه در جوانی امروز معادل آن «جهنم» قدیمی است؟