وقتی برای آمدنش نشستی اما رزرو شده بود:
در روانشناسی، «انتظار یکطرفه» فعالکنندهی همان مدارهای عصبی درد فیزیکی در مغز است. بدن تفاوتی بین درد عاطفی ناشی از طرد شدن و درد واقعی قائل نیست. آیا میدانستی که مغز، پایان یک داستان خیالی را هم مانند یک شکست واقعی پردازش میکند؟
راهکار:
این حس، یک الگوی شناختی رایج به نام «تلهٔ انتظار» است؛ ذهن روی یک آیندهٔ خاص قفل میشود و احتمالهای دیگر را نمیبیند. شاید مفید باشد که به جای «نشستن»، نقشهای برای «گشتن» بکشی، حتی اگر در ابتدا فقط یک قدم کوچک باشد.