نشون ندادن احساسات

وقتی گریه کردن به اندازه کافی نیست:

اشک‌های احساسی حاوی هورمون‌های استرس مانند پروکتی‌امین هستند؛ بدن از طریق گریه این مواد را دفع می‌کند. پس گریه‌نکردن عملاً سموم عاطفی را در سیستم نگه می‌دارد. آیا جامعه‌ای که گریه را ضعف می‌داند، ما را به مسمومیت روانی عادت داده؟

راهکار:

گاهی نوشتنِ عمقِ چیزی که می‌خواهی بگریی، روی کاغذ، می‌تواند همان نقشِ آزادکننده‌ی اشک‌ها را بازی کند، بدون نیاز به نشان‌دادنش به دیگران.