نشدن اون کسی که میخوام

نشدن خواسته و تبدیل شدن به کسی که بدش میاد:

پارادوکس هویت واکنشی: وقتی خود را در تقابل با میل دیگری تعریف می‌کنی، مغز پاداش مخالفت را پیش‌بینی می‌کند و خشم به سوخت شکل‌گیری «من» تبدیل می‌شود. اسپینوزا: هر تعیین، نفی است؛ پس «بدت بیاد» هم نوعی تثبیت هویت است. این اعتراض است یا اعتراف؟

راهکار:

این جمله یک پارادوکس رفتاری است: وقتی هویت خود را با نگاه دشمن تعریف می‌کنی، در واقع به او قدرت شکل‌دهی به تو را می‌دهی. تیکه زمانی قوی‌تر می‌شود که از جنس انتخاب باشد نه واکنش؛ می‌توانی همان جمله را به سمت «میشم اونی که خودم می‌خوام، حتی اگر بدت بیاد» بچرخانی.