نشد دیگه: دیالوگی کوتاه از ناامیدی:
در روانشناسی، به این پدیده «تشکیل ترجیح تطبیقی» میگویند: وقتی به چیزی نمیرسیم، ناخودآگاه ارزش آن را کم میکنیم تا با واقعیت کنار بیاییم. لبخند در انتهای این دیالوگ، نشانهای از همین سازوکار دفاعی است. آیا این پذیرش واقعی است یا فریب خود؟
راهکار:
این دیالوگ کوتاه، تصویری از پذیرش تلخ واقعیت است. گاهی «نشد» نه پایان، بلکه شروع یک مسیر جدید است. شاید بتوان آن را بهعنوان نقطهای برای بازتعریف خواستهها دید.