فهمیدن ناراحتی طرف از طرز تایپ کردن:
در روانشناسی ارتباطات رایانهای، پدیدهای به نام «نشت هیجانی دیجیتال» وجود دارد: سرعت تایپ، تعداد دفعات حذف و بازنویسی، فاصلهگذاریهای نامتعارف و حتی طول مکث پیش از ارسال، هیجان واقعی را فاش میکنند. مثلاً پژوهشها نشان میدهد کاربران غمگین بیشتر پیام را پاک و بازنویسی میکنند و پیامهای کوتاهتر با نقطهگذاری سرد ارسال میکنند. جالب اینکه افراد نزدیک این نشانهها را با دقتی نزدیک به تشخیص چهره میخوانند.
راهکار:
این ایده را میتوان «هوش هیجانی دیجیتال» نامید: توانایی خواندن هیجان از الگوهای تایپ، نقطهگذاری و زمان ارسال. در دنیایی که زبان بدن غایب است، آدمها ناخودآگاه از همین نشانههای خرد برای صمیمیت استفاده میکنند؛ پس تایپ کردن فقط انتقال کلمه نیست، نوعی اثر انگشت هیجانی است.