دوست داشتن واقعی یعنی ماندن با هر بهانه:
در روانشناسی به این پدیده «توجیه تلاش» میگویند: مغز انسان وقتی برای رابطهای هزینه میکند، برای کاهش ناهماهنگی شناختی، بهانههایی میسازد تا ماندن را منطقی جلوه دهد. اما پژوهشها نشان میدهد ماندنِ پایدار از «انتخاب فعالانه» شکل میگیرد، نه از ترس باخت. بهانه، فقط روایت ذهنیِ کسی است که نمیخواهد سرمایهگذاریاش را از دست بدهد. آیا شما بهانه را نشانهی خواستن میدانید یا ترس از دست دادن؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهای دیگر هم دید: «بهانه» در اینجا یعنی اولویت. آدمها برای چیزی که واقعاً میخواهند، وقت و انرژی میسازند، نه بهانه. پس ماندنِ واقعی نه از روی ترس از تنهایی، که از سر انتخابِ آگاهانه است.