رفتار آدمها موقع دعوا و قطع ارتباط؛ شخصیت واقعی کِی بروز میکند؟:
در موقعیتهای تعارض، افزایش کورتیزول و بار شناختی، فعالیت قشر پیشپیشانی را کاهش میدهد؛ به همین دلیل رفتارهای تکانشی ظاهر میشوند که «ذات» پایدار نیستند. روانشناسی اجتماعی این را خطای بنیادی اسناد مینامد: ما رفتار بحرانی را به شخصیت نسبت میدهیم و نقش شرایط را نادیده میگیریم. پژوهشهای گاتمن روی زوجها نشان میدهد شروع خشن گفتگو و الگوهای دفاعی، پیشبینکننده فروپاشی رابطهاند.
راهکار:
میشه این جمله رو از لنز روانشناسی اینطور دید: در لحظه دعوا یا قطع ارتباط، مغز در حالت تهدید است و قشر پیشپیشانی کمتر کنترل دارد؛ پس رفتارها بیشتر بازتاب مکانیزمهای دفاعی و ظرفیت تنظیم هیجاناند تا «ذات» آدم. شاید بهجای قضاوت قطعی، بپرسیم: آن فرد در آن لحظه چه فشاری را تحمل میکرد؟