حساسیت نشانه پارانویا نیست، نشانه اهمیت است:
از نظر عصب‌شناسی، حساسیت بالا در روابط می‌تواند ناشی از فعالیت شدیدتر «آمیگدال» (مرکز پردازش هیجان) و «اینسولا» (درک احساسات جسمانی) باشد، نه لزوماً اختلال فکری. پارانویا اما با الگوهای تحریف‌شده تفکر در قشر پیش‌پیشانی مرتبط است. جامعه‌ی شما چطور این خط باریک را تشخیص می‌دهد؟
راهکار:
برای درک بهتر این تفاوت، می‌توانید به تفاوت بین «واکنش‌پذیری هیجانی بالا» (که ریشه در اهمیت دادن دارد) و «بدبینی مرضی» (که ریشه در ترس و عدم اعتماد است) توجه کنید. اولی اغلب با درک متقابل بهبود می‌یابد، دومی نیاز به کمک تخصصی دارد.