عشق واقعی و عشق به عکسهای تو:
جالب اینجاست که بر اساس علوم اعصاب، دیدن عکس کسی که دوستش داریم دقیقاً همان نواحی پاداش مغز (مثل ناحیه شکمی تگمنتال) را فعال میکند که هنگام دیدن خود فرد فعال میشود. مغز ما بین خود شخص و تصویرش تفاوت چندانی قائل نیست. این پدیده به «اثر نوردهی محض» هم ربط دارد: هرچه بیشتر عکسی را ببینیم، بیشتر دوستش داریم. آیا این یعنی وابستگی به عکسهای معشوق یک مکانیزم زیستشناختی برای تقویت پیوند عاطفی است؟
راهکار:
این جمله رو میشه اینطور هم نگاه کرد: عشق به عکسهای طرف مقابل، نشونهای از تثبیت خاطراته. شاید بشه از این زاویه دید که هر عکس، پنجرهای به لحظهای از زندگی اون شخصه و عاشق واقعی حتی به این پنجرهها هم عشق میورزه.