زمانی که حسادت، جای خاطره را میگیرد:
در روانشناسی، این حالت «حسادت به گذشته» نام دارد و ریشه در «تخیل متقارن» ما دارد. ذهن میتواند به طور همزمان دو واقعیت متضاد را بپذیرد: دانستن پایان یک رابطه و آرزوی بازنویسی آن با دانش فعلی. این تناقض، منبع عذاب عاطفی است. آیا این حسادت، در واقع سوگ برای نسخهای از خودت نیست که آنجا ماند؟
راهکار:
این حس، یک پدیده روانشناختی به نام «حسادت بازتابی» است؛ زمانی که به گذشتهای نگاه میکنی که در آن، خودِ امروزت را جایگزین کسی میکنی که دیگر نیست. شاید تمرکز بر این سوال مفید باشد: «الان چه نسبتی با خودت داری؟»