دلنوشتهای از ترس نرفتن و بوی عطر در اتاق:
آیا میدانید سیستم بویایی مستقیمترین راه به آمیگدال (مرکز احساسات) و هیپوکامپ (حافظه) را دارد؟ به همین دلیل یک بو میتواند ناگهان حس یک خاطرهی کامل را زنده کند – حتی قویتر از تصاویر. این پدیده به نام «اثر پروست» شناخته میشود، دقیقاً همان اتفاقی که با عطر اتاق در این شعر رخ میدهد. چرا مغز ما اینقدر به بوها وابسته است؟ شاید چون بو در اولویت بقا، تشخیص خطر یا شریک مناسب بوده.
راهکار:
این حس آشناست: بوی عطر کسی که رفته، سالها در حافظهی بویایی میماند. شاید بتوانی با نوشتن یک متن یا نقاشی از آن خاطره، انرژی احساسی را به جای سرکوب، به آفرینش تبدیل کنی.