نویز تصادفی در سکوت مطلق: تأملی فلسفی:
در فیزیک کوانتوم، نوسانات خلأ (نویز بنیادین فضا-زمان) مولد ذرات و جهانهای ممکن هستند. طبق نظریه مهبانگ، عالم از یک نوسان کوانتومی در خلأ مطلق زاده شد. پس شاید ما دقیقاً همان نویزهای تصادفیایم که به شعور و ساختار تبدیل شدهاند. آیا این نویزها میتوانند از سکوت خود آگاه شوند؟
راهکار:
این دیدگاه یادآور نظریه 'صدای سفید' در فیزیک است: نویز تصادفی در سیستمهای پیچیده میتواند منشأ الگو و نظم شود. شاید ما نویزهایی هستیم که در دل این سکوت، ساختارهای شگفتانگیزی میآفرینیم.