نوتیف خاص

نوتیف از کسی که دوستش داری؛ انتظار پیام خاص:

مغز برای خودِ پیام دوپامین ترشح نمی‌کند؛ برای «احتمال» رسیدنش ترشح می‌کند. در آزمایش‌های نوبت‌دهی، بیشترین فعالیت نورونی در فاصلهٔ بین محرک و جایزه ثبت شده، نه بعد از دریافت جایزه. همین «نوتیف از آدم خاص» را به یک چرخهٔ اعتیادآور انتظار تبدیل می‌کند. اگر اعلان از هر کسی بیاید، مدار پاداش ضعیف می‌شود؛ اما نشانهٔ یک نفر، مثل شرطی‌سازی پاولوفی، می‌تواند صدای موبایل را به حس دلتنگی گره بزند.

راهکار:

نوتیف فقط یک اعلان نیست؛ یک محرک شرطی‌شده است. ارزش یک پیام از آدم درست، با صد اعلان گروهی قابل مقایسه نیست.

نوتیف از طرف کسی که میخوای: