چرا قلب هرگز خاطرات را فراموش نمیکند؟:
در علوم اعصاب، خاطرات هیجانی در آمیگدال ذخیره میشوند و به دلیل پیوند با واکنشهای بقا، تا آخر عمر تقریباً پاکنشدنیاند—حتی اگر هیپوکامپ جزئیات را گم کند. خود قلب هم ۴۰٬۰۰۰ نورون دارد و از طریق عصب واگ با مغز گفتگو میکند؛ این شبکهٔ عصبی-قلبی باعث میشود «ندای قلب» فقط استعاره نباشد. آیا همین حافظهٔ ناخودآگاه دلیل آن دلشورهها و نوستالژیهای بیدلیل است؟
راهکار:
قلب فراموش نمیکند چون خاطرات، قطبنمای عاطفی ما هستند، نه لنگر؛ ردی از هر تجربه در سیستم عصبی باقی میماند تا در موقعیتهای مشابه، انتخابهای هوشمندانهتری بکنیم. دردهای گذشته نقشهای برای عبور از تاریکیهای آیندهاند.