پارادوکس هویت: هیچکس نمیتواند همان قبلی باشد:
این جمله دقیقاً پارادوکس «کشتی تسئوس» رو به تصویر میکشه: اگه همهٔ اجزای یک کشتی تعویض بشن، آیا هنوز همون کشتی است؟ علوم اعصاب نشون میده مغز انسان هر پنج سال یکبار نورونهاش رو تقریباً کامل بازسازی میکنه. پس «خودِ قبلی» یه توهم پایدار نیست. سوال: آیا پذیرش این سیالیت میتونه بار غم تغییر رو کم کنه؟
راهکار:
این حس رو میتونیم از زاویهٔ «کشتی تسئوس» ببینیم: ما هر لحظه سلولها، خاطرات و باورهای عوض میکنیم. شاید «اون قبلی» فقط یک نسخهٔ موقتی از ما بوده که بهموقع از بین رفته تا نسخهٔ جدیدی ساخته بشه.