نویسنده سرنوشت خود بودن

نویسنده زندگی خودم؛ داستانی که جهان خواهد خواند:

روانشناسی روایت، هویت ما را «داستان بازنویسی‌شده» می‌داند نه واقعیت عینی؛ مغز همیشه گذشته را بر اساس هدف آینده بازنویسی می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد کسانی که خودشان را قهرمان داستان زندگیشان می‌بینند، در مواجهه با شکست، معنا و انگیزه بیشتری پیدا می‌کنند. این «خودنویسندگی» فقط یک استعاره نیست؛ کارکرد اجرایی مغز است. اما سؤال اینجاست: اگر خواننده‌ی اصلیِ این داستان فقط خودت باشی، فرقی در نحوه نوشتنش ایجاد می‌شود؟

راهکار:

فصل اولش را همین امروز بنویس؛ یک اتفاق کوچک واقعی از امروزت را با جزئیات حسی روایت کن تا داستان از ذهن به متن بیاید.