نوشتن درباره معشوق

نوشتن از تو مثل نفس کشیدن است:

جالب است بدانید که در عصب‌شناسی، عشق رمانتیک همان نواحی مغز را فعال می‌کند که برای تنفس و بقا ضروری هستند – یعنی جایی که حس‌های حیاتی پردازش می‌شوند. این یعنی نویسنده این متن ناخودآگاه به یک حقیقت بیولوژیک اشاره کرده: عشق برای ذهن به‌اندازه‌ی اکسیژن برای ریه‌ها حیاتی است. حالا سؤال اینجاست: آیا نوشتن از کسی که دوستش دارید، برای شما هم مثل نفس کشیدن خودکار و غیرقابل‌کنترل است؟

راهکار:

این تشبیه رو می‌تونی ببری توی دنیای عکاسی یا نقاشی: مثلاً سوژه‌ای که نفس رو نشان بده (مه‌، بخار روی شیشه) و کنارش دستخطی از معشوق. ترکیب حس بصری و نوشتاری عمق بیشتری به پیامت میده.