وقتی شادی سهم قصههایت نیست:
ارسطو در «بوطیقا» تراژدی را برتر از کمدی میدانست، زیرا تخلیه هیجانی (کاتارسیس) از طریق همذاتپنداری با رنج عمیقتر است. حتی نوروبیولوژی نشان میدهد پردازش احساسات منفی، فعالیت بیشتری در قشر پیشپیشانی مغز ایجاد میکند و ممکن است به خلق آثار پیچیدهتر بینجامد. آیا این غلبه ادبیات غمانگیز، نشانه شکست شادی در قصهگویی است یا عمق بیشتر درد؟
راهکار:
این حس که رنج منبع اصلی خلاقیت است، در روانشناسی به «نئوفیلیای منفی» مرتبط است؛ یعنی جستجوی ذهن برای معنا در تجربیات سخت. شاید جالب باشد که دفعه بعد، همین یک خط را به عنوان نقطه شروع یک داستان کوتاه یا یک نقاشی انتزاعی در نظر بگیری تا ببینی کجا میرسی.