نوشتن از معشوق

مقدمه‌ای که در دفتر خاطراتم جاودانه شد:

بر اساس «قانون اوج و پایان»، خاطرات ما بیشتر از دو لحظه ساخته می‌شوند: شدیدترین حس و پایان تجربه. مقدمه‌ای که در دفتر خاطرات می‌نویسی، اغلب همان اوج است—قلب تپندهٔ تمام خاطرات بعدی. جالب اینجاست که مغز برای محافظت از هویت روایی، مقدمه‌ها را حتی بهتر از اصل ماجرا بازسازی می‌کند. یعنی تو نه فقط یک آدم، که بنیان روایت زندگی‌ات را در دفتر جا داده‌ای. حالا فکر کن: اگر این مقدمه یک بوی خاص یا دمای هوا را هم ثبت می‌کرد، چه حسی جاودانه‌تر می‌شد؟

راهکار:

این مقدمه را از نگاه طرف مقابل بازنویسی کن. شاید او تو را «آخرین صفحه» یا «معمای میانی» ببیند. این جابه‌جایی دیدگاه، ابعاد تازه‌ای از رابطه را آشکار می‌کند.