راز عشقی که در نوشتهها پنهان شد:
آیا میدانستی مغز انسان هنگام فکر کردن به یک عشق پنهانی، همان نواحی را فعال میکند که هنگام تجربهی درد فیزیکی؟ یعنی نوشتن از کسی که بهش نگفتی، نوعی مسکن ناخودآگاه برای زخمی است که هر روز تازه میشود. سوال اینجاست: آیا نوشتن واقعاً جای حرف زدن را میگیرد، یا فقط فاصله را عمیقتر میکند؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک خاطرهی ناتمام بیرون آمده. اگر نویسندهاش هستی، شاید وقتش رسیده که یک بار آن «تو» را در واقعیت هم صدا بزنی، حتی با یک پیام کوتاه. نوشتن از کسی، یعنی او هنوز در جایی از ذهنت زنده است.