نوشتن از عشق از دست رفته

اگر مانده بودی؛ حسرت نوشتن از عشق از دست رفته:

آیا می‌دانستی مغز هنگام یادآوری خاطرات، هر بار آن‌ها را بازنویسی می‌کند؟ پدیده‌ای به نام «انعطاف‌پذیری حافظه» باعث می‌شود خاطرات دردناک با گذشت زمان شیرین‌تر شوند تا ما بتوانیم با فقدان کنار بیاییم. این شعر دقیقاً همان مکانیسم را نشان می‌دهد: تخیل از «اگر مانده بود» بهتر از واقعیت تلخ «نماند». حالا سوال: آیا این سوگیری به ما کمک می‌کند یا ما را در حسرت نگه می‌دارد؟

راهکار:

این متن یک نمونه از «سوگیری خاطره‌سازی» است: ذهن ما گذشته را با رنگ‌های دلخواه نقاشی می‌کند. اگر واقعاً می‌ماند، شاید این اشک‌ها جای خود را به عادت می‌دادند. پیشنهاد: بنویس اگر مانده بود چه می‌شد، اما برای امروز هم یک بیت بنویس.