نوشتن عشق در قلب؛ حکاکی همیشگی یک دلنوشته عاشقانه:
در علوم اعصاب، خاطرهی آدمها هر بار که یادآوری میشود بازنویسی میشود؛ سیناپسهای مرتبط با او در هیپوکامپ و آمیگدال دوباره فعال و تغییر میکنند. پس «نوشتن در قلب» فقط شعار نیست: همان لحظه که این جمله را مینوشتی، مدار عصبی عشق در مغزت دوباره جااندازی شد. چه چیزی پایدارتر از خاطرهای که هر بار با یادآوری، انتخابش میکنی؟
راهکار:
میتوانی این جمله را برعکس هم بخوانی: او را در قلب خودت نوشتی، پس او هرجا که باشد، بخشی از جغرافیای درون توست. عشق در این متن نه یک قرارداد بیرونی، بلکه انتخابی است که در هر «گوشه» مرور میشود.