نوشته های کوتاه

گذر زمان و ماندگاری خاطرات؛ چرا همه‌چیز در یاد می‌ماند:

از نظر علوم اعصاب، خاطرات مثل فایل‌های دیجیتال ذخیره نمی‌شوند. هر بار که یادآوری می‌کنی، مغزت تکه‌هایی از اطلاعات پراکنده را دوباره کنار هم می‌چیند و ناخودآگاه شکاف‌ها را با حدس‌ها، احساسات کنونی و حتی خاطرات بعدی پر می‌کند. به همین دلیل، اغلب «یاد» چیزی که مانده، بیش از آنکه شبیه لحظه‌ی اصلی باشد، بازتاب نسخه‌ای از آن است که تو در گذر زمان بارها ویرایشش کرده‌ای.

راهکار:

حافظه مثل یک ویرایشگر بیرحم عمل می‌کند: نه یک دوربین دقیق. هر بار که چیزی را به یاد می‌آوری، آن را بازنویسی می‌کنی، نه بازپخش. پس آنچه «میماند» بازتابی از امروزِ توست، نه گذشته‌ای که گذشت.