قهوهای به رنگ چشمانت؛ طعم تلخ فراموشی:
دانشمندان کشف کردهاند که مغز ما رنگها را مستقیماً به احساسات وصل میکند: قهوهای تیره (مثل رنگ چشم) میتواند مسیرهای عصبی مرتبط با خاطره را فعال کند. جالب اینجاست که تلخی قهوه همان گیرندههای چشایی را تحریک میکند که در تجربههای تلخ عاطفی فعال میشوند. یعنی هر جرعه قهوه، ناخودآگاه همان حس ناراحتی را بازتولید میکند. پس آیا نوشیدن قهوه برای فراموشی، خودش تبدیل به یادآوری نمیشود؟
راهکار:
اگر این شعر رو نوشتی، شاید تلخی قهوه تلنگری باشه که خاطرات رو نه فراموش، بلکه عمیقتر حک میکنه. پیشنهاد میکنم یه بار قهوه رو با شیرینی بنوشی تا ببینی آیا تصویرش کمرنگتر میشه؟