نوسان احساسی

قهر و آشتی مکرر با یک نفر؛ چرا جای او را به کسی نمی‌دهیم؟:

در روانشناسی، چرخهٔ قهر و آشتی مکرر نوعی «تقویت متناوب» می‌سازد؛ مغز در انتظار آشتی، دوپامین ترشح می‌کند و این نوسان، اعتیادی عصبی شبیه قمار ایجاد می‌کند. به همین دلیل رها کردن این روابط دشوار است. چرا مغز ما بی‌ثباتی را با عشق اشتباه می‌گیرد؟

راهکار:

شاید این چرخهٔ قهر و آشتی و ترس از دست دادن، ریشه در ترس از تنهایی داشته باشد، نه عشقی سالم. مغز ما گاهی شدت هیجانات را با عمق رابطه اشتباه می‌گیرد؛ رابطهٔ ایمن با آرامش شناخته می‌شود، نه با نوسان.

دل افسار نیست:

گاهی گذشتن، گاهی گذر کردن:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که هنگام تصمیم‌گیری میان «گذشتن» (رها کردن) و «گذر کردن» (عبور فعال)، قشر پیش‌پیشانی دو راهی را تجربه می‌کند که با فعال شدن شبکه حالت پیش‌فرض همراه است. این نوسان همان «تعارض شناختی» است که باعث می‌شود گاهی بگذریم و گاهی بگذریم. آیا می‌دانید این دو فرآیند در مغز دقیقاً کدام نواحی را فعال می‌کنند؟