نور وسط تاریکی

توی آسمون من هنوز یه ستاره هست؛ معنای امید در تاریکی:

میدانستی شبکیهی چشم انسان حتی با یک فوتون نور فعال میشود؟ در تاریکی مطلق، مغز برای کاهش نویز، خودش نور میسازد؛ به این توهمها «فسفن» میگویند. یعنی وقتی توی تاریکی ستاره میبینی، شاید مغزت امید را بهجای نور ساخته است. پس این ستاره را واقعاً دیدهای یا خودت ساختهای؟

راهکار:

این تصویر رو برعکس کن: اون همه تاریکی فقط برای اینه که اون یه ستاره دیده بشه. به‌جای ترس از تاریکی، باهاش رفیق شو؛ چون بدون اون، هیچ نوری معنا نداره.