مولانا و راز نور درونی: دوباره بنگر، شاید نور خود تو باشی:
حقیقت این است که در اعماق تاریکترین نقاط اقیانوس، نوری وجود ندارد مگر نوری که خود موجودات تولید میکنند؛ زیستتابی یک ضرورت تکاملی است، نه یک استعاره. مغز انسان هم در انزوای حسی مطلق (پدیدهی گانزفلد) شروع به خلق توهمات نورانی میکند؛ چون مغز از هیچبودن متنفر است و منبع نور شخصی خودش را میسازد. آیا تا به حال در تاریکی محض، نور خودتان را تماشا کردهاید؟
راهکار:
این را بدان که در فیزیک کوانتوم نیز «اثر مشاهدهگر» میگوید واقعیت تا لحظهی مشاهده، به صورت ابری از احتمالات تاریک وجود دارد. در تاریکی مطلقِ ناآگاهی، آگاهی تو تنها منبع نوری است که باعث فروریختن ابر احتمالات و خلق واقعیت میشود. پس نور تو صرفاً یک تسلای درونی نیست، یک نیروی بنیادین خلقت است.