غروب بیطلوع: وقتی نور درون خاموش میشود:
در اخترفیزیک، «غروب» یک توهم ناشی از چرخش زمین است. ستارههایی که «میمیرند» (ابرنواخترها)، در واقع با انفجاری عظیم، عناصر حیات را در کیهان پخش میکنند. پایان یک چرخه، اغلب آغاز چرخهای دیگر در مقیاسی دیگر است. آیا این نگاه کیهانی میتونه برداشتت از «پایان» رو تغییر بده؟
راهکار:
این تصویرِ غروبِ بیطلوع، یک «خطای شناختی» کلاسیک به نام «تفکر همه یا هیچ» رو نشون میده. ذهن در اوج ناراحتی، «همیشه» و «هرگز» رو باور میکنه. شاید الان اینطور به نظر بیاد، اما تاریخچهی احساسیات احتمالاً پر از چرخههای طلوع و غروبه، نه یک خط راست.