گفتن از نور او در دلتنگیها:
نور هم موج است هم ذره؛ یک پارادوکس فیزیکی. چشم انسان میتواند حتی یک فوتون را ببیند. یعنی نوری که از او میگویی، هرچند کم، در حافظهات ثبت شده و هنوز میدرخشد. آیا تا به حال فکر کردهای که چرا به نور چیزهایی که از دست دادیم، بیش از خودشان وابسته میشویم؟
راهکار:
گاهی گفتن از نور کسی که رفته، راهی برای زنده نگه داشتن او در قلب خودمان است. همین نور خاطره میتواند در تاریکترین لحظهها راهنما باشد.