نور آخرین ستاره

خاموشی آخرین ستاره و احساس تنهایی:

از نظر نجومی، وقتی آخرین ستاره‌ای که می‌بینیم خاموش می‌شود، احتمالاً میلیاردها سال از مرگ خورشید گذشته و جهان به عصر «انحطاط» وارد شده؛ جایی که تنها اجرام باقی‌مانده کوتوله‌های سیاه و سیاهچاله‌ها هستند. این پایانِ تنهایی مطلق کیهان است. آیا تاریکی مطلق می‌تواند خود نوعی از روشنایی باشد؟

راهکار:

این تصویرِ تاریک می‌تواند سرآغاز یک داستان کوتاه یا یک قطعه شعر دربارهٔ چیزی باشد که *بعد از خاموشی آخرین نور* می‌آید. شاید آغاز یک سفر در تاریکی یا تولد یک نور کاملاً جدید.