حسرت عشقی که از دست رفته:
آیا میدانستی طبق «نظریه خاطرهسازی انتخابی»، مغز انسان بهمرور خاطرات منفی را تضعیف و جنبههای مثبت را تقویت میکند؟ بههمین دلیل است که «اونی که الان ندارمش» در ذهنمان کاملتر از واقعیت جلوه میکند. این پدیده «رتروسپکشن رز» نام دارد و باعث میشود افرادِ از دست رفته را ایدهآلتر از آنچه بودند ببینیم. آیا این «نوع» واقعاً وجود داشته یا ساخته ذهن حسرتزدهی توست؟
راهکار:
این جمله انگار پرسشی است که پاسخش را خودت دادهای: «اونی که الان نیست». شاید بتوانی با نوشتن ویژگیهای دقیقتر آن «اونی» در دفتری، الگویی برای شناخت بهتر نیازهای واقعیات پیدا کنی.