رابطه بیراهِ خروج: نه میشه تموم کرد نه ادامه داد:
این جمله دقیقاً توصیف «تله دوگانه» (Double Bind) در روانشناسی است: موقعیتی که هر انتخابی منجر به ضرر میشود. نکته شگفتانگیز: مغز انسان در چنین دوراهیای همان نواحی مرتبط با درد فیزیکی را فعال میکند (آنسفالوگرافی تایید کرده). حتی عجیبتر: این الگو در حیوانات هم دیده میشود - موشها در آزمایشگاه وقتی بین دو شوک الکتریکی گیر میکنند، دچار بیحرکتی کامل میشوند. شاید بلاتکلیفی یک غریزه بقای قدیمی باشد که در روابط عاطفی مدرن کارش را اشتباه میکند. آیا میتوان این حالت را به تماشای فیلم ترسناکی تشبیه کرد که هم میخواهید ببندید هم ادامه دهید؟
راهکار:
این حس معلقماندن ریشه در ترس از تغییر و عادت به ناآرامی دارد. گاهی واقعیت این است که «ادامه ندادن» خودش یک تصمیم است، نه فرار از انتخاب. پیشنهاد میکنم یک برگه بردار و دو ستون بنویس: «اگر تموم کنم چه چیزی از دست میدم؟» و «اگر ادامه بدم چه چیزی رو قربانی میکنم؟». جوابها شفافتان میکند.